Doll Lover's House

เรื่องของการเป็นเด็ก"ครุฯ"

เวลาเราสอนเปียโน (งานพิเศษค่า ทำวันเสาร์วันเดียว เราซื้อลูกๆได้ด้วยงานนี้แหละ)นักเรียนจะชอบถามเราว่า
นักเรียน: ครูเรียนที่ไหนเหรอ?
มิวส์: ครุศาสตร์ จุฬาฯจ๊ะ (อยู่โหมดครู ต้องสุภาพ+ใจดี - -)
นักเรียน:(งง)ครุนี่เรียนอะไรเหรอ?
มิวส์: ก็เรียนเป็นครูยังไงหล่ะ (ชื่อคณะมันก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอ - -)
เราว่าคณะครุฯนี่มันก็ไม่ดังอะไรหรอกแต่ไม่ยักคิดว่าเด็กจะไม่รู้จักเลยขนาดนี้

จะว่าไปตอนเอ็นท์เราก็ไม่เคยคิดเลยว่าจะเข้าคณะนี้ ตอนก่อนเอ็นท์เหล่าเพื่อนๆพากันดูถูกคณะครุฯราวกับเป็นอาชีพของคนไร้หนทาง ด้วยเหตุผลเดียวคือเงินเดือนต่ำ แต่เราเองก็ไม่ได้มีทางเลือกมากนัก เพราะคะแนนเอ็นท์ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรวิชาส่วนใหญ่ได้ประมาณ 55-65 มีแค่อังกฤษที่คะแนนดีหน่อย ได้เกิน 80คะแนน(ทั้งที่ความจริงแกรมม่าห่วยมาก อ่านรู้เรื่องอย่างเดียว - -)คณะในฝันก็ไม่มี เลยขออย่างเดียวแค่เข้ามหา'ลัยที่ไม่ต้องอยู่หอก็พอ (สิ้นคิดดีจริงๆ)ตัวเลือกเลยมีแค่ จุฬาฯ เกษตรฯ และมศว สุดท้ายก็มาเข้าครุฯ สาขาประถมศึกษาเอกภาษาอังกฤษ-ไทย ด้วยความที่เรารักเด็ก(ว้าก ฮ่า ฮ่า)พอมาเรียนไปจนปัจจุบันนี้อยู่ปี 4(แต่รุ่นเราต้องเรียน 5ปีด้วยความซวย)เราได้หลายๆอย่างจากคณะนี้...

ได้เจอประสบการณ์ห้องเชียร์ ...ยืนและยกแขนจนล้า โดนด่าจนหน้าด้าน

ได้เจอครูที่ดี ...สอนเข้าใจ มีเหตุผล รับฟังความเห็นผู้เรียน มีหลักการประเมินที่ชัดเจน

ได้เจอครูที่ไม่ดีนัก ...ไม่เตรียมการสอน ไม่มีเหตุผล อัตตาสูง ดีแต่พูดทั้งที่ไม่เคยฟังผู้เรียน เป่ากระดาษให้เกรด

ได้เจอเพื่อนที่ดี...คอยช่วยเหลือไม่ทอดทิ้งกัน หัวเราะด้วยกัน เครียดด้วยกัน(เมื่องานรุมกระหน่ำ)

มีรุ่นพี่รุ่นน้อง...ถึงเราจะไม่อินกับระบบโซตัสนัก แต่มีรุ่นพี่รุ่นน้องนี่ก็ดีนะ

ได้ฝึกความกล้า...จากที่กลัวการพูดหน้าชั้นที่สุด ตอนนี้จะpresentอะไร เราไม่หวั่น(แต่ยังหวาดหน่อยๆ)

ได้สอบสอน...เจอเด็กป.5สุดเฮ้ว เด็กป.3สุดน่ารัก ได้ยืนถือไมค์สอนเดี่ยวอยู่หน้าห้อง

และอีกหลายสิ่งที่เราไม่ได้พูดถึงแต่มันก็เป็นสิ่งที่เราได้จากการอยู่คณะนี้
สิ่งสำคัญที่สุดที่เราได้จาดคณะนี้คงเป็น "ความอดทนต่อความยากลำบาก"รุ่นพี่เคยบอกว่าถ้าจบครุฯแล้วทำงานได้ทุกอย่างเพราะคงไม่มีอะไรลำบากเท่าฝึกสอนอีกแล้ว(ซึ่งเราต้องเจอในเทอมหน้า อีชั้นยิ่งเป็นพวกชอบแย้งอาจารย์อยู่ ขอให้อย่ามีปัญหากับอาจารย์พี่เลี้ยงเล้ย สาธุ)ต้องมาคุมเด็กเข้าแถวตั้งแต่เช้า เขียนแผน8แผนต่อสัปดาห์(ตอนเราสอบสอน เขียนแผนเดียวยังใช้เวลาตั้งสัปดาห์)สอน 8คาบอย่างน้อยต่อสัปดาห์ ประเมินตนเองหลังสอน ตรวจการบ้าน คุมเด็กกินข้าวช่วยงานธุรการ จัดบอรด์ กลับบ้านเย็นฯลฯ
(นึกแล้วเศร้า เหนื่อยลากแหง T T)

แต่จริงๆเราก็มีความสุขกับการทำงานกับเด็กนะ(ชอบสอนเปียโนเด็ก สนุก)รู้งี้น่าจะเข้าครุฯดนตรีไม่น่าคิดสั้นไปหน่อยเลย (สอบแต่วัดแววครู ไม่ได้สอบทฤษฎีกับปฎิบัติดนตรี)

โม้มายาวยืด ความจริงคือเราอยากแปะตารางเรียน(สำหรับHisayaเพื่อนซี้โดยเฉพาะ)

วันจันทร์
8.00-10.00:จิตวิทยาการสอนเด็กพิเศษ -ถ่างขี้ตามาเรียนแต่เช้างานเยอะเอาการ
13.00-16.00:วิธีวิทยาการสอนภาษาไทยระดับประถม - วิชาที่เรียนกันแล้วจิตตกที่สุด

วันอังคาร
8.00-10.00:การวัดและการประเมินผลทางการศึกษา-อาจารย์สอนเข้าใจ สวย ใจดี แต่งานหนัก
10.00-12.00:สุขศึกษา - นี่ก็งานหนัก
13.00-16.00:นวัตกรรมการสอนระดับประถมศึกษา - วิชาที่เรียนแบบเดียวกับปริญญาโท

วันพุธ
10.00-12.00:ภาวะผู้นำ - อาจารย์สอนเข้าใจ แต่งานหนัก
13.00-15.00:ทักษะการเขียนสร้างสรรค์ - ไม่ขอพูดถึง - -

วันพฤหัส
13.00-16.00:วิธีวิทยาการสอนสังคมระดับประถมศึกษา - นี่ก็ไม่ขอพูดถึง

วันศุกร์
10.00-12.00:พื้นฐานวิชาชีพครู - วิชาที่แสดงถึงความผิดพลาดของคนจัดระบบ ควรเรียนแต่ปี 1 ปี2 แต่ดันมาจัดให้ปี 4 เรียน
13.00-16.00:การวิจัยปฎิบัติการในชั้นเรียน - งานหนักอีกแล้ว

มาลิสต์ดูแล้วเศร้ามาก มีแต่วิชางานหนัก 3 ปีแรกว่างานหนักแล้ว เจอปีนี้ช็อคไปเลย เหมือนกับอาจารย์พากันเปลี่ยนวิธีสอนเป็นแบบผู้เรียนเป็นศูนย์กลางกันไปหมด ถ้าเราเรียนแค่ 6-7ตัวจะไม่บ่นขนาดนี้ แต่นี่เรียน 10ตัว แต่ละงานต้องใช้เวลาอย่างน้อย 3-4 ช.ม โดยเข้าไป 10วิชาตายพอดี

บ่นมามากแล้ว แปะรูปดีกว่า

Delf NA-NU-RI 2007

ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อว่าหัวสวยๆนี่เป็นของแถม!!

ถ้าซื้อ 333$ ขึ้นไปจะได้หัวแวมไพร์ขี้เซานี่มา

เราชอบดอลล์หน้าตาง่วงๆอยู่แล้วถูกสเป็คมากๆ